Het is anders dan ik had verwacht, die laatste weken op het werk. Vooral de laatste paar dagen. Veel collega’s vragen: ‘hoe lang nog?’ of ‘ben je al aan het aftellen?‘ Anderen vragen wat we ook alweer gaan doen in dat half jaar en waar we naar toe gaan. Nagenoeg bij elk contact gaat het er over.
Maar nu is het zover. Mijn laptop en kamersleutel heb ik achtergelaten voor m’n opvolger en ik fiets voor het laatst dit jaar naar huis. Pas tijdens het fietsen dringt het echt goed tot me door dat ik het komende half jaar niet meer naar de TU zal fietsen. Precies 26 jaar geleden fietste ik er voor het eerst naar toe en na zo’n lange periode zal het vreemd zijn om het niet meer te doen. Het geeft een raar gevoel, dat inzit tussen gewoon op vakantie gaan en weggaan om ergens anders aan een nieuwe baan te beginnen. Als ik terugkom in april zal ik aan aantal collega’s niet meer zien omdat ze weg zijn gegaan. Van een paar weet ik dat nu al zeker.
Ik probeer het van me af te zetten en er niet te veel mee bezig te zijn. Dat lukt nog niet echt nu.
Peter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten